Jak poprawnie złożyć sprzeciw od nakazu zapłaty?

Nakaz zapłaty potrafi zaskoczyć nawet osoby świadome swojego zadłużenia, zwłaszcza gdy termin na reakcję liczy się w dniach, a nie tygodniach. Wielu pozwanych zastanawia się, czy warto w ogóle podejmować obronę, skoro samo postępowanie kojarzy się z dodatkowymi wydatkami i formalnościami trudnymi do ogarnięcia bez pomocy prawnika. Tymczasem odpowiednio przygotowany sprzeciw bywa jedyną szansą na weryfikację zasadności roszczenia, zanim sprawa trafi do komornika. Poniżej wyjaśniamy, jak działać krok po kroku.

Termin na złożenie sprzeciwu

Nakaz zapłaty bywa mylony z wyrokiem, choć w rzeczywistości daje jeszcze możliwość obrony. Pojawia się wtedy pytanie o sprzeciw od nakazu zapłaty koszty oraz o to, jak sporządzić pismo, by sąd je rozpoznał. Odpowiedź zależy od kilku formalności zachowanych w ściśle określonym terminie.

Sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym trzeba złożyć w ciągu dwóch tygodni od doręczenia. Liczy się od dnia następującego po doręczeniu. Przekroczenie go oznacza zwykle uprawomocnienie się nakazu i egzekucję komorniczą. Sąd nie przywraca terminu automatycznie. Spóźnienie trzeba uzasadnić okolicznościami niezależnymi od pozwanego, na przykład chorobą.

Wymogi formalne pisma procesowego

Sprzeciw jest pismem procesowym, musi więc zawierać oznaczenie sądu, sygnaturę sprawy oraz dane stron. Trzeba wskazać, czy nakaz zaskarżono w całości, czy w części, i przedstawić zarzuty wobec roszczenia. Samo stwierdzenie niezgody nie wystarczy: sąd oczekuje konkretów, na przykład dowodu spłaty albo zarzutu przedawnienia. Pismo podpisuje się własnoręcznie, w liczbie egzemplarzy odpowiadającej liczbie stron.

1. Sprawdź termin

14 dni od doręczenia nakazu

2. Ustal zakres sprzeciwu

całość roszczenia albo tylko jego część

3. Wskaż zarzuty i dowody

uzasadnienie każdego zarzutu wraz z dokumentami

4. Złóż pismo w sądzie

który wydał nakaz, z odpisem dla powoda

Koszty sprzeciwu od nakazu zapłaty: kto je ponosi

Koszty sprzeciwu od nakazu zapłaty zależą przede wszystkim od wyniku sprawy, nie od samego faktu jego złożenia. Wniesienie sprzeciwu nie wiąże się z opłatą sądową: tę uiszcza wcześniej powód od pozwu. Koszty pojawiają się dopiero na dalszym etapie i obejmują między innymi wynagrodzenie pełnomocnika. Ostatecznie rozlicza to wyrok: przegrywający zwraca wydatki wygrywającemu.

Rodzaj kosztu

Kto go ponosi

Opłata sądowa od sprzeciwu

nie jest pobierana

Koszty zastępstwa procesowego

zależą od wartości sporu, np. 900 zł przy roszczeniu do 5000 zł

Koszty dalszego postępowania

ponosi strona przegrywająca

Najczęstsze błędy przy wnoszeniu sprzeciwu

Najczęstszym błędem jest złożenie sprzeciwu bez uzasadnienia, w nadziei, że sąd sam znajdzie argumenty za pozwanym. Innym problemem bywa brak odpisu pisma dla drugiej strony: sąd traktuje to jako brak formalny i wzywa do uzupełnienia. Zdarza się też, że pozwany kwestionuje tylko odsetki, nie sprawdzając wcześniej skuteczności cesji wierzytelności. To bywa jedną z przyczyn, dla których koszty sprzeciwu od nakazu zapłaty rosną wskutek przegranej sprawy.

Co się dzieje po złożeniu sprzeciwu

Skutecznie wniesiony sprzeciw sprawia, że nakaz zapłaty traci moc w całości albo w zaskarżonej części, a sprawa trafia do rozpoznania na zasadach ogólnych. Sąd wyznacza rozprawę, na której strony przedstawiają dowody, a wyrok zapada po zbadaniu zasadności roszczenia. Sprzeciw otwiera drogę do obrony, ale nie gwarantuje jej wyniku. Liczy się przygotowanie zarzutów i dowodów, nie sam fakt złożenia pisma w terminie.